Week 16
ตลอดระยะเวลา 4 ปี ภายในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้
มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย มีทั้งสุข และทุกข์ปะปนกันไป
และนี่คือสีสันของชีวิต เราทุกคนมารวมกันที่นี่ โดยมีเป้าหมายเดียวกัน
คือเพื่อศึกษาหาความรู้ พัฒนาศักยภาพของตัวเอง
และเตรียมพร้อมกับการใช้ชีวิตในวัยทำงาน ที่มีภาวะการแข่งขันที่สูงขึ้น
บุคคลใดที่มีความพร้อมมากกว่า บุคคลนั้นก็จะถูกเลือก ฉะนั้น
เราจึงควรสร้างคุณค่าในชีวิตมหาวิทยาลัยให้ได้มากที่สุด
ด้วยการตั้งใจศึกษาเล่าเรียน และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปในโลกของความจริง
การเรียนรู้ในห้องเรียนช่วยทำให้เราฉลาดขึ้น แต่การเรียนรู้นอกห้องเรียน
จะช่วยทำให้เราแข็งแกร่ง และเข้าใจโลกมากขึ้น
สำหรับภาคเรียนนี้ ถือเป็นภาคเรียนสุดท้ายของการใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย
ประสบการณ์ต่างๆที่ได้จากการเรียนในภาคเรียนนี้
เป็นสิ่งที่จำเป็นและเป็นประโยชน์ต่อการใช้ชีวิตในอนาคตค่อนข้างมากสำหรับการเรียนสาขาวิชาภาษาอังกฤษเทอมนี้
ข้าพเจ้าเรียนทั้งหมด 5 วิชา ดังนี้
1. วิชา ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางวัฒนธรรม
ข้าพเจ้าได้เรียนรู้วัฒนธรรมของไทย เเละได้เผยเเพร่วัฒนธรรมไทย ประเพณีไทย
เเละอาหารไทยให้ชาวต่างชาติรู้จัก เข้าใจมารยาทในการใช้ภาษามากขึ้น
การใช้ภาษาที่เป็นทางการ และไม่เป็นทางการ การใช้ภาษาที่ดี
คือการรู้จักภาษาในทุกๆด้าน และข้าพเจ้าได้มีโอกาสทำงานกลุ่มร่วมกับเพื่อนๆซึ่งเป็นงานที่มีความสำคัญสำหรับพวกเราทุกคน
เพราะเป็นงานที่ต้องนำเสนอความสามารถด้านภาษาผ่านเทคโนโลยี
จากการที่ข้าพเจ้าได้มีโอกาสทำงานร่วมกับบุคคลอื่นทำให้ข้าพเจ้าได้รับความคิดแปลกใหม่ซึ่งเกิดจากการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน
การได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน การถกเถียงกันจากการประชุม
ส่งผลให้เราไม่เป็นคนที่ยึดมั่นถือมั่นในตนเองมากเกินไป รู้จักควบคุมอารมณ์ตนเอง
การเป็นผู้ฟังที่ดี รู้จักทักษะสังคม รู้จักยอมรับความคิดเห็นของบุคคลอื่น ขณะเดียวกันก็ทำให้เราได้แง่คิด
หลากหลายมุมมอง
ซึ่งเป็นการพัฒนาสติปัญญาของเราในตัวในโลกของการทำงานเราจำเป็นต้องทำงานร่วมกับผู้อื่นดังนั้นการที่เราสามารถปรับตนเองให้เข้ากับบุคคลหลายประเภทได้งานที่รับผิดชอบก็จะดำเนินไปด้วยความเรียบร้อยและไม่มีปัญหา
2.วิชาการแปล3ข้าพเจ้าได้รู้คำศัพท์ใหม่ๆเเละเทคนิควิธีการแปลภาษาที่ถูกต้อง
การแปลประโยคจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ การเขียนประโยคให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์
ทำให้นักศึกษาเข้าใจและเเปลภาษาได้ดีขึ้น
3. วิชาภาษาศาสตร์กับการเรียนภาษา ข้าพเจ้าได้ความรู้เกี่ยวกับการฟัง พูด อ่าน เขียน ในวิชาภาษาศาสตร์
รวมทั้งได้รู้จักวิธีการออกเสียงภาษาอังกฤษ การสังเคราะห์เสียง
การรู้จำเสียง ให้ถูกต้องตามหลักโครงสร้างของภาษา มากไปกว่านั้นข้าพเจ้า
ได้ความรู้ใหม่เกี่ยวกับการเขียนเเผนการจัดการเรียนรู้
เทคนิควิธีการสอนและประเภทของสื่อการสอนที่ถูกต้อง รวมไปถึงการบริหารการจัดการชั้นเรียน
4. วิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารทางวิชาการ
ข้าพเจ้าได้เรียนเกี่ยวกับการวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสาร การพูด การฟัง การอ่าน
การเขียน การทำงานกลุ่ม รู้จักการวางแผนการทำงานก่อนลงมือทำ
5. วิชาการศึกษาอิสระ
วิชานี้เป็นวิชาที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้เกี่ยวกับการทำวิจัย เเละเก็บรวบรวมข้อมูล
การวิเคาะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน
ในระหว่างภาคเรียนนี้ ข้าพเจ้าสามารถฟัง พูด
อ่านและเขียนภาษาอังกฤษได้
สามารถสื่อสารกับเจ้าของภาษาได้โดยใช้วัจนภาษาและอวัจนภาษาได้อย่างถูกต้องความรู้และประสบการณ์ต่างๆ เหล่านี้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้จากคณะครู อาจารย์ที่มีความรู้ความสามรถ
และมีประสบการณ์ ทุกๆได้ถ่ายทอดให้กับนักศึกษา
เพื่อให้นักศึกษามีความรู้ ความสามารถ และนำความรู้ไปใช้ในอนาคต
ชีวิตการเรียนมหาวิทยาลัย
เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขช่วงหนึ่งของข้าพเจ้า เป็นชีวิตที่มีอิสรภาพด้านความคิด
ไม่มีกฎ ระเบียบบังคับเหมือนช่วงเรียนโรงเรียนมัธยม
เราสามารถออกแบบและวางแผนการเรียนในแบบที่เราต้องการมีเวลาให้กับตัวเองมากขึ้น
รู้จักเพื่อนใหม่ๆ และมีสังคมที่กว้างขึ้น มีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจน
จากการเห็นแบบอย่างของรุ่นพี่ หรือคนรอบข้างที่เรารู้จัก รวมถึงการค้นพบตนเองว่าชอบ หรือถนัดอะไร
มหาวิทยาลัยเป็นสถานศึกษาเล่าเรียน
ไม่ใช่สถานที่ที่ทุกคนมาเพื่อแสวงหาความรู้เพียงอย่างเดียวแต่เราต้องพยายามหาความสุขให้ชีวิตเราด้วยเพื่อประสิทธิภาพในการเรียนรู้ของเรา
การเที่ยวกลางคืนไม่ใช่เรื่องผิดแต่ก็ไม่ใช่กิจวัตรของเด็กมหาวิทยาลัย
การที่เราใช้ชีวิตมันก็เหมือนกับเหรียญที่มีสองด้าน เราควรเห็นชีวิตในด้านมืดบ้าง
อย่างน้อยที่สุดก็คือการสร้างภูมิคุ้มกันให้กับตัวเอง ไม่หลงผิดหรือมัวเมา
หากแต่ต้องใช้ชีวิตอย่างมีสติ พึงระลึกอยู่เสมอว่าเรามาที่นี่เพื่อมาเรียนหนังสือ
มีบ้างที่เราจะเที่ยวเล่นตามประสาวัยรุ่นแต่ก็ไม่ใช่การเที่ยวเตร่ไร้สาระเสียคนไปวันๆหนึ่งข้าพเจ้าบอกกับตัวเองเสมอว่า“ข้าพเจ้าจะไม่ทำให้คนที่คอยดูความสำเร็จของเราต้องผิดหวัง”เนื่องจากสังคมทุกวันนี้ไม่ได้ต้องการเพียงคนเก่งด้านวิชาการเพียงด้านเดียวแต่ต้องการคนที่มีความสมบูรณ์ทั้งความรู้ทางวิชาการ
วิชาชีพและวิชาชีวิตด้วย ข้าพเจ้าพยายามแสวงหาความรู้
และเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพราะอีกไม่นานข้าพเจ้าก็จะสำเร็จการศึกษา และเป้าหมายต่อไปก็คือการทำงาน
ข้าพเจ้ามีความพร้อมที่จะจบการศึกษาระดับปริญญาตรี
และอยากใช้ความรู้ความสามารถจากรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ไปใช้ประโยชน์ในการทำงาน
และพัฒนาองค์กรต่อไป
สำหรับเป้าหมายชีวิตของข้าพเจ้าหลังจากที่จบการศึกษา
ข้าพเจ้าอยากเป็นครู และทำงานในโรงเรียนใกล้ๆบ้าน
ในช่วงที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามีโอกาสได้ฝึกประสบการณ์ในโรงเรียน
ข้าพเจ้ามีความสุขและมีความภาคภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนานักเรียน
เหตุผลที่ข้าพเจ้าอยากเป็นครู เพราะข้าพเจ้าอยากพัฒนานักเรียน
อยากใช้ความรู้ที่ข้าพเจ้าได้เรียนมา ถ่ายทอดให้กับนักเรียน
อยากให้พวกเขามีความสุขกับการเรียนภาษาอังกฤษอย่างที่เราทราบกันดีแล้วว่าโรงเรียนแถบชนบทจะไม่มีโอกาสเหมือนโรงเรียนที่อยู่ในเมืองใหญ่
เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ยากจน พ่อแม่เป็นชาวนา ข้าพเจ้าคิดว่าหากเราอยากพัฒนาการศึกษา
เราควรพัฒนาให้ครอบคลุม ถ้าโรงเรียนทุกโรงเรียนมีครูสอนภาษาอังกฤษ
ทักษะทางภาษาของนักเรียนอาจจะดีขึ้น หากเราทุกคนร่วมมือร่วมใจกัน
เหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่งคือ
สมัยที่ข้าพเจ้าเรียนอยู่ในช่วงมัธยมข้าพเจ้าชื่นชอบครูสอนภาษาอังกฤษและมีความสุขทุกครั้งที่ได้เรียนข้าพเจ้าคิดว่าวันหนึ่งหากมีโอกาส
ข้าพเจ้าก็อยากจะทำหน้าที่นั้นบ้าง ส่วนเรื่องระดับความรู้ความสามารถด้านภาษาอังกฤษ
ข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าพร้อมและมีความสามารถในการสอน
หรือถ่ายทอดความรู้ที่ข้าพเจ้ามีได้อย่างเต็มที่และมั่นใจว่าจะสามารถพัฒนานักเรียน
พัฒนาการศึกษา และพัฒนาองค์กรได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น